داره از قبیله ما یکی یکی کم می‌شه

این روزها، زنگی می‌خورد، گاهی، گوشیم، هر بار، از یکی از رفقای خوب روزها تا بگوید که من رفتم و حلالم کن و بدرقه، فرودگاه نیا و فراموشت نمی‌کنم، فراموشم نکن. بعد هم خدافظ خدافظ و یک آه بلند لعنتی، با خودم، که یعنی تو هم رفتی رفیق؟ خدا بهمراهت.